Naselje u Evropi gde je godišnja kirija samo 88 centi - svako može da se useli, ali...

Kiriju od 88 centi godišnje odredio je moćni Jakob Fuger 1521. godine i od tada se nije promenila. Zamislite da vas kirija za celu godinu ne košta ni jedan evro. Ne mesečno, već godišnje.

To je tačno toliko, samo 88 centi, plaćaju stanovnici Fugeraja, malog naselja sa zidinama u središtu Augsburga u nemačkoj pokrajini Bavarskoj. To je najstarije naselje socijalnih stanova na svetu koje je i dalje naseljeno posle pola milenijuma, a kirija se tamo nije promenila od dana kada je osnovano, davne 1521. godine.

Bogatiji i od kraljeva

Da bismo razumeli Fugeraj, moramo upoznati njegovog osnivača. Jakob Fuger, poznat kao Jakob Bogati, bio je jedan od najmoćnijih ljudi svog vremena i gotovo sigurno najbogatiji čovek u Evropi u 16. veku.

Njegova trgovačka i bankarska kuća pozajmljivala je novac carevima, prinčevima i papama, a njegov uticaj se protezao od rudnika srebra i bakra u Centralnoj Evropi do španske krune. Da bi stvari stavili u perspektivu, istoričari ga često svrstavaju među najbogatije pojedince u celokupnoj ljudskoj istoriji.

Pored toga što je bio moćan biznismen, Fuger je bio i duboko religiozan čovek koji je, kako se veruje, želeo da obezbedi spasenje svoje duše dobrim delom koje bi ga nadživelo. Početkom 1521. godine osnovao je, u svoje ime i ime svoje braće, naselje namenjeno siromašnim, ali poštenim građanima Augsburga.

Nazvao ga je Fugerej po svojoj porodici. Izgradnja je počela 1516. godine, a do 1523. godine niklo je jezgro od oko pedeset kuća, pravi mali grad u gradu, kako se danas zove.

Zakupci koji danas tamo žive plaćaju kiriju od 88 centi godišnje, što je današnji ekvivalent jednog rajnskog guldena, novčane jedinice u kojoj je iznos određen još davne 1521. godine. Od tada nijednom nije povećana.

Da bismo razumeli koliko je ovo trebalo da bude simbolično, vredi znati da je u Fugerovo vreme jedan gulden otprilike odgovarao mesečnoj plati običnog radnika. Danas je to manje od cene kafe.

Postoji i zanimljiv paradoks koji savršeno opisuje duh ovog mesta. Naime, turisti koji žele da vide muzej i naselje moraju da plate ulaznicu od oko 6,50 evra, što je više od sedam godišnjih kirija za jednog stanovnika. 

Drugim rečima, posetilac plaća više za jednu turu nego što zakupac plaća za sedam godina života.

Naravno, ovde se ne useljava bilo ko. Uslovi su ostali gotovo nepromenjeni od 16. veka i odražavaju Fugerovu originalnu ideju. Da bi dobio stan, neko je morao biti katolik, živeti u Augsburgu najmanje dve godine i morati dokazati da je u stvarnoj finansijskoj potrebi.

To su, dakle, bili ljudi koji su pošteno radili, ali koje je život doveo u teške okolnosti. Postojao je jedan uslov koji je razlikovao Fugerej od bilo kog modernog oblika socijalnog stanovanja. Naime, stanari su morali da se tri puta dnevno mole Oče naš, Zdravo Marija i Simvol vere, za pokoj duše osnivača i porodice Fuger. Ova molitva je bukvalno bila deo cene.

Jakob Fuger je zamislio svoju fondaciju kao večni krug u kome je pomagao siromašnima, a oni su se zauzvrat molili za njega.

Fugerej je samostalna jedinica sa svim što je naselju potrebno. 

Okružen je zidom sa sopstvenom kapijom, koja se i dalje zatvara svake večeri, baš kao što je to bilo nekada kada je naselje imalo svog noćnog čuvara. Unutra se nalazi osam pravilnih ulica sa gotovo identičnim dvospratnim kućama, sa stanom na svakom spratu.

Tu su i mali trg i crkva Svetog Marka.Danas, Fugeraj se sastoji od oko šezdeset zgrada i oko 140 stanova, u kojima živi nešto manje od 200 stanovnika. Među njima su penzioneri sa niskim penzijama, ali i mladi ljudi koji su zbog visokih kirija istisnuti iz sve skupljeg Augsburga, piše Putni kofer.

Udaljen je samo sat vremena vožnje od Minhena, jednog od najskupljih gradova u Nemačkoj, tako da potražnja za pristupačnim stanovima ovde nikada ne jenjava.

BONUS KLIP Pogledajte vesti o EXPO2027:

Za najnovije biznis vesti iz Srbije i sveta, pratite nas na Tiktoku, Fejsbuku i na našoj Instagram stranici.